กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 170 ได้ แต่ข้าต้องตบหน้าเจ้า
จ้าวต้าไป๋ “……”
จ้าวต้าไป๋เบนสายตาหลบด้วยความรู้สึกผิดในใจ “ชื่อมันคือสิ่งใดกัน ข้าไม่เคยมีมาก่อนหรอก”
จ้าวเสี่ยวหง “?”
*
ทั้งสองกอดพลอดรักกันอยู่ครู่หนึ่ง เหยียนซวี่หวยพลันนึกถึงเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
“ข้าอธิบายจนหมดแล้ว ดูเหมือนเจ้าจะยังไม่ได้อธิบายเลยนะ”
ฮวาชิงซู่คลายมือออก เอนกายไปข้างหลัง นั่งพิงอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง แหงนหน้ามองเขา
เหยียนซวี่หวยเอ่ยขึ้นช้า ๆ ว่า “เจ้ากับจ้าวต้าไป๋รู้จักกันได้อย่างไร”
ในที่สุดหัวข้อสนทนาก็วนกลับมายังจุดสำคัญของวันนี้อีกครา