กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 168 เจ้าคือผู้ใดกันแน่?
กุ้ยเหนียงเป็นคนอ่อนโยนยิ่งนัก วาจานุ่มนวลแผ่วเบา แม้จะมองไม่เห็นแล้ว ทว่าทุกวันก็ยังคงแย้มยิ้มอยู่เสมอ
ยามที่จ้าวเสี่ยวหงเดินไปที่บ้านของกุ้ยเหนียงเพื่อเยี่ยมนาง นางกำลังนั่งผึ่งแดดอยู่ในลานเรือนเพียงลำพัง ริมฝีปากฮัมทำนองเพลงเล็ก ๆ ที่ไม่เป็นจังหวะ
จ้าวเสี่ยวหงยืนอยู่ตรงทางเข้าลานเรือน แม้จะรู้ว่านางมองไม่เห็น ก็ยังไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไป ได้แต่มองดูนางผ่านประตูรั้วลานเรือนเช่นนั้น
กุ้ยเหนียงฮัมเพลงไปพลางพลันชะงักหยุดลง แล้ว “ทอดสายตา” มายังทางเข้าลานเรือน
“มาหาข้าหรือ”
จ้าวเสี่ยวหงชะงักไปครู่หนึ่ง มองซ้ายแลขวา ไม่เห็นเงาร่างของผู้อื่น จึงเพิ่งจะรู้สึกตัวว่าวาจานี้กล่าวกับตน
“เจ้ามองเห็นข้าหรือ”