ตอนอวสาน!

ตอนอวสาน!

เหมืองมีทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ขนาดเล็กใช้คนแค่ไม่กี่สิบถึงไม่กี่ร้อยคนก็ทำได้ ขนาดใหญ่ขึ้นมาหน่อยก็ใช้เป็นพันคน ส่วนเหมืองที่ใหญ่กว่านั้น การมีคนงานเหมืองลงแรงพร้อมกันหลักหมื่นหรือหลายแสนคนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

แต่ถ้าไม่หวังจะรวยทางลัดในชั่วข้ามคืน เน้นกินยาวไปเรื่อย ๆ ต่อให้เป็นเหมืองใหญ่ก็ค่อย ๆ วางแผนขุดเจาะไปทีละนิดได้ ทำแบบเงียบ ๆ ไม่กระโตกกระตาก ไม่เป็นที่สะดุดตาใคร

ขอแค่รอให้ช่างผู้เชี่ยวชาญมากประสบการณ์ไปดูด้วยตาตัวเองและประเมินให้แน่ชัดก่อน ขั้นตอนต่อ ๆ ไปถึงจะเริ่มลงมือได้

ไฉฉินหู่ไปตรวจดูสมุดรายนามคนงานเหมืองในอดีตที่กรมโยธาก่อน แอบจำชื่อคนที่วางมือไปแล้วสองสามคน แล้วค่อยส่งคนสนิทอย่างอาเต๋อกับพรรคพวกตามไปเชิญตัวถึงบ้านตามที่อยู่

วงการทำงานให้ราชสำนักนั้นมีเบื้องลึกเบื้องหลังซับซ้อน คนที่ยังมีงานทำอยู่ในตอนนี้ก็ไม่ได้แปลว่าจะเก่งที่สุดเสมอไป

ส่วนพวกที่ปลดเกษียณออกมาก่อนเวลา ฝีมือก็ไม่ได้ด้อยเลยสักนิด

ตอนที่เขาเลิกงานกลับถึงบ้าน ซือเยี่ยนสิงยังติดพันอยู่กับงานที่ร้าน ยังไม่กลับมา

เมื่อสะสมทุนและอำนาจจนถึงระดับหนึ่งแล้ว การเอาเงินไปต่อเงินก็กลายเป็นเรื่องที่ไหลลื่นไปเองตามธรรมชาติ บางทียังไม่ทันต้องขยับตัว ก็มีคนอื่นมาช่วยผลักดันให้ก้าวไปข้างหน้าแล้ว

มีคนอื่นคอยบีบให้ต้องหาเงินเข้ากระเป๋าอยู่ตลอด