ช็อกโกแลต

ช็อกโกแลต

การเข้าเฝ้าช่วงเช้ามีขึ้นในรอยต่อระหว่างยามอิ๋นกับยามเหม่า นั่นคือเริ่มตอนตีห้าและเลิกตอนเจ็ดโมงเช้า หากมีราชการสำคัญก็อาจเลื่อนเวลาเลิกออกไปตามความเหมาะสม

พอเลิกประชุม ขุนนางแต่ละฝ่ายก็แยกย้ายไปทำงานที่ศาลาว่าการของตน มื้อเที่ยงมีข้าวเลี้ยงหนึ่งมื้อ ส่วนตอนบ่ายจะเลิกงานราวรอยต่อยามเว่ยกับยามเซิน

ทว่าก่อนเข้าเฝ้า การขานชื่อเช็กชื่อจะสิ้นสุดลงตั้งแต่กลางยามอิ๋น ใครไม่มาโดยไม่มีเหตุผลอันควรต้องถูกลงโทษ

พูดง่าย ๆ ก็คือ ต้องไปถึงก่อนตีสี่!

เมืองหลวงช่างกว้างใหญ่เหลือเกิน ขุนนางหลายคนที่พักอยู่ไกลมักต้องตื่นตั้งแต่ตีสองตีสาม จากนั้นก็รีบเร่งเดินทางไปหน้าประตูวังเพื่อขานชื่อรอบแรก เรียกว่าตื่นเช้ากว่าไก่โห่ของแท้

หากฮ่องเต้ไม่ได้มีพระเมตตาเป็นพิเศษ ตั้งแต่หน้าประตูวังเป็นต้นไป ขุนนางฝ่ายบุ๋นต้องลงจากเกี้ยว ขุนนางฝ่ายบู๊ต้องลงจากหลังม้า แล้วเดินเท้าเข้าไปพร้อมกัน ซึ่งระยะทางจากตรงนี้ไปยังตำหนักเข้าเฝ้ายังต้องผ่านประตูวังและด่านตรวจอีกอย่างน้อยสามถึงห้าด่าน ล้วนต้องเสียเวลาตรวจตราทั้งสิ้น

ขุนนางขั้นห้าลงไปยังพอทำเนาเพราะไม่ต้องเข้าเฝ้าทุกวัน ต่อให้อยู่ไกล ห้าวันทนเหนื่อยสักหนก็ยังพอรับไหว

แต่ถ้าต้องทำแบบนี้ทุกวันก็ไม่ไหวจริง ๆ

นับตั้งแต่มาถึงเมืองหลวง ซือเยี่ยนสิงก็พบว่าเหล่าขุนนางในเมืองหลวงส่วนใหญ่ใช้ชีวิตสลับกลางวันกลางคืน แต่ละคนเชี่ยวชาญการอดหลับอดนอนเป็นเลิศ แถมยังมีคนอีกไม่น้อยที่มีวงจรชีวิตวนเวียนเป็นรอบ ๆ อีกด้วย