ฮูหยิน

ฮูหยิน

พอกลับถึงบ้านตอนค่ำ เจียงหุยก็อดหยิบเรื่องนี้มาเล่าอย่างละเอียดอีกรอบไม่ได้ อวี๋เจิ้นที่อยู่ข้าง ๆ ฟังตาค้าง มองซือเยี่ยนสิงด้วยแววตาเปล่งประกายระยิบระยับเหมือนมีดวงดาวอยู่ข้างใน เต็มไปด้วยความชื่นชมและใฝ่ฝัน

พี่สาวเก่งจังเลย!

“แต่พี่จ๋า พี่แน่ใจได้ยังไงว่าพวกเขาจะมาจริง ๆ ล่ะจ๊ะ”

อวี๋เจิ้นนอนคว่ำอยู่บนตั่งนุ่ม เท้าคางถาม

“พี่ก็ไม่แน่ใจหรอก”

ซือเยี่ยนสิงหยิบส้มสายน้ำผึ้งลูกหนึ่งมาแกะเปลือก น้ำส้มกระเซ็นออกมา กลิ่นหอมเปรี้ยวอมหวานชวนสดชื่นอบอวลไปทั่วห้องอันอบอุ่นทันที

อวี๋เจิ้นกับเจียงหุยต่างพากันอึ้ง

เวลานี้ไม่ควรจะเล่าอย่างภาคภูมิใจหรอกหรือว่าตัวเองวางแผนรอบคอบไร้ช่องโหว่ยังไงน่ะ

ซือเยี่ยนสิงหัวเราะแล้วโยนกลีบส้มเข้าปาก ชุ่มฉ่ำน้ำและหวานฉ่ำจริงดังคาด