ปี้หลัวเชอร์รี

ปี้หลัวเชอร์รี

ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็เกี่ยวพันไปถึงรองอัครมหาเสนาบดีแห่งราชสำนัก อีกทั้งยังเป็นแค่เรื่องขี้ผง คนทั่วไปคงทำอะไรไม่ได้ ซือเยี่ยนสิงจึงไม่ได้กะว่าจะเอาเรื่องหยุมหยิมนี้ไปเล่าให้ใครฟังแต่แรก

แต่ไม่คิดเลยว่าวันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันหยุดราชการ พอเจอกัน ไฉฉินหู่กลับทักขึ้นมาทันทีว่านางมีเรื่องในใจ

“คิ้วเจ้าขมวดเข้าหากันมากกว่าวันก่อน ๆ เสียอีก” เขาว่า

คิ้วขมวดมุ่น ย่อมมีเรื่องไม่ราบรื่น

ซือเยี่ยนสิงชะงักไป ในใจพลันรู้สึกไหววูบอย่างบอกไม่ถูก

ที่แท้พอใส่ใจใครสักคนถึงขีดสุดขึ้นมาจริง ๆ ร่องรอยเพียงนิดเดียวก็ไม่อาจเล็ดลอดสายตาไปได้เลย

ทว่าความเงียบของนาง ไฉฉินหู่กลับเข้าใจไปอีกทาง

“ข้าพูดแบบนี้ ทำให้เจ้าลำบากใจหรือเปล่า” เขาพริบตาปริบ ๆ พลางกุมปลายนิ้วของนางไว้เบา ๆ

ชัด ๆ ว่าตัวเองเป็นฝ่ายห่วงใย แต่กลับกลายเป็นฝ่ายเกรงอกเกรงใจอย่างระมัดระวังเสียเอง