กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เทียบชะตา
ระหว่างที่ไฉฉินหู่ไปป่วนเพื่อนร่วมงานที่ที่ว่าการ ซือเยี่ยนสิงก็ไม่ได้อยู่เฉย นางเริ่มออกสำรวจตลาดในเมืองหลวงอย่างจริงจัง
เริ่มจากพาหูซานเหนียงจื่อกับหลี่จินเหมยเดินลุยย่านการค้าสายหลักหลายแห่งจนทั่วตลอดช่วงเช้า เดินไปจดไป พลางสรุปภาพรวมว่าย่านไหนค้าขายอะไรเป็นหลักและมีกลุ่มลูกค้าแบบไหน
จากนั้นก็ถามชาวบ้านแถวนั้นว่าร้านไหนขายดีที่สุด แล้วแวะเข้าไปนั่ง
ไม่ต้องคอยชะเง้อหาลูกจ้างเพื่อสั่งอาหาร เพิ่งจะนั่งลงได้ประเดี๋ยวเดียว เสี่ยวเอ้อหน้าตาท่าทางคล่องแคล่วก็ปรี่เข้ามาถามทันทีว่าจะรับอะไรดี
ตอบสนองรวดเร็วทันใจ แทบไม่ต้องเสียเวลารอเลย
เป็นมืออาชีพมากจริง ๆ
“เอาอาหารจานเด็ดที่ขายดีที่สุดในร้านเจ้าจัดมาสักโต๊ะซิ” หูซานเหนียงจื่อพูดตามที่ซือเยี่ยนสิงสั่งไว้ล่วงหน้า “ถ้ามีของว่างรสเลิศ ก็ยกมาด้วยสักสองสามอย่างนะ”
ของที่ขายดีที่สุดในร้านย่อมเป็นของที่คนชอบมากที่สุด ซึ่งสะท้อนรสนิยมของนักกินแถวนี้ได้ตรงไปตรงมาที่สุด
ตระเวนชิมไปแบบนี้สองสามร้าน ข้อมูลพื้นฐานก็เริ่มกระจ่างชัดในหัว