ทุกอย่างล้วนดี

ทุกอย่างล้วนดี

หลังจากเผยหยวนซานกับกงฮูหยินเดินทางกลับเมืองหลวง ซือเยี่ยนสิงก็ใจลอยไปพักใหญ่ รู้สึกเหมือนในใจมันโหวงเหวงว่างเปล่าไปหมด

นาน ๆ ทีพอเหลือบไปเห็นชั้นวางหนังสือที่เพิ่งทำขึ้นใหม่ในห้องหนังสือ นางก็อดเหม่อไม่ได้ คอยคิดอยู่เรื่อยว่าพวกเขาเดินทางถึงไหนกันแล้ว ราบรื่นดีหรือไม่

พริบตาเดียวก็เข้าสู่เดือนสี่ ซือเยี่ยนสิงเริ่มลงมือเตรียมเรื่องตกแต่งร้านบุฟเฟต์สาขาแรกในเมืองลี่โจวแล้ว ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นเหลือเชื่อ

นับตั้งแต่ข่าวเรื่องไฉฉินหู่กับเถียนชิ่งสอบติดอันดับสูงส่งมาถึง ซือเยี่ยนสิงก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงรอบตัวอย่างรวดเร็ว

คนที่รู้จักนางทุกคนจู่ ๆ ก็พากันกระตือรือร้นและสนิทสนมขึ้นมาทันตาเห็น

แม้กระทั่งสามีภรรยาตระกูลตู้เฉวียนที่ปกติสายตาสูงเสียดฟ้า ก็ยังเริ่มเป็นฝ่ายส่งเทียบเชิญมาให้นาง ชวนสามแม่ลูกไปร่วมงานเลี้ยงของเหล่าสตรีในแวดวงขุนนาง ซึ่งเดิมทีพวกนางไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะย่างกรายเข้าไปด้วยซ้ำ

ส่วนหวงฮูหยินและคนอื่น ๆ ที่เดิมทีมีความสัมพันธ์อันดีอยู่แล้ว ยิ่งทำตัวเป็นกันเองอย่างที่สุด เวลาเผชิญหน้ากับพานฮูหยินก็อดไม่ได้ที่จะแอบกระหยิ่มใจพลางคิดว่า แต่ก่อนมัวทำอะไรอยู่ล่ะ

เติมดอกไม้บนแพรงามนั้นง่าย แต่ส่งถ่านกลางหิมะสิยากเย็น!

เมื่อก่อนไม่มีสิทธิ์ไป หากดันทุรังไปก็เรียกว่าไม่เจียมตัว