เมืองเอก? หรือเมืองหลวง?

เมืองเอก? หรือเมืองหลวง?

ก่อนจะติดต่อซือเยี่ยนสิง ฟู่ชุนเซิงไม่ใช่ว่าไม่เคยหาลู่ทางอื่น แต่จนปัญญาที่ไม่มีทางไหนไปรอด ถึงต้องเลือกใช้แผนการที่แย่ที่สุดแบบนี้

ตอนแรกเขาคิดว่าเถ้าแก่เนี้ยซือคนนี้ไม่ธรรมดา อาจจะช่วยเปิดทางสว่างสายใหม่ให้ได้ แต่พอได้ยินแบบนี้ ใจก็แป้วไปแล้วครึ่งหนึ่ง

เรื่องนี้สำคัญเกินกว่าที่ฟู่ชุนเซิงจะตัดสินใจได้ทันทีตรงนั้น ซือเยี่ยนสิงเองก็ไม่ได้บีบคั้นเขา

ฮูหยินฟางเห็นท่าไม่ดีจึงช่วยพูดไกล่เกลี่ย ทั้งสองฝ่ายเลยถือโอกาสข้ามเรื่องนี้ไปก่อน แล้วนั่งกินข้าวกันอย่างสบายใจ

สองสามีภรรยาฟู่ชุนเซิงกับฮูหยินฟางช่างคิดอ่านรอบคอบ เลี้ยงดูลูกทั้งสองคนมาเป็นอย่างดี ทั้งมีมารยาทรู้ความและไม่งอแงเลยสักนิด

คงเพราะก่อนหน้านี้ทั้งคู่กำชับเด็ก ๆ ไว้แล้ว เด็กทั้งสองจึงคอยดูแลเอาใจใส่อวี๋เจิ้นเป็นพิเศษ ชนิดที่แทบประคบประหงมทุกฝีก้าว

ซือเยี่ยนสิงแอบสังเกตอยู่นานก็อดชื่นชมไม่ได้ว่าฟู่ชุนเซิงจับจุดได้เก่งจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะนิสัยสันดานอย่างโจวปิน ฟู่ชุนเซิงก็คงไม่ต้องดิ้นรนจนถึงขั้นนี้

การหนีปัญหาไม่ใช่ทางออก พอเลิกโต๊ะอาหาร ซือเยี่ยนสิงจึงเอ่ยเตือนฟู่ชุนเซิงทิ้งท้ายอีกรอบ

“เถ้าแก่ฟู่ ต้องรีบตัดสินใจแล้วนะเจ้าคะ”