จดหมาย

จดหมาย

ช่วงต้นเดือนสิบสอง ซือเยี่ยนสิงกลับไปอำเภออู่กงด้วยตัวเองเพื่อมอบของขวัญปีใหม่ให้พวกซูเป่ยไห่ ทั้งยังถือโอกาสแวะไปบ้านเจิ้งเพื่อชวนสองพี่น้องตระกูลเจิ้งและพี่สะใภ้น้องสะใภ้ทั้งสองคนไปกินข้าวด้วยกัน

หลายเดือนมานี้เจิ้งอี้คอยคุมภาพรวมอยู่ที่ลี่โจว ค่อย ๆ ผลักดันกิจการเสื้อผ้าสำเร็จรูปที่เพิ่งเปิดเพิ่ม จึงปลีกตัวไปไหนไม่ได้ งานการในอำเภออู่กงจึงยกให้เจิ้งหรูอี้บุตรชายคนโตดูแลแทบทั้งหมด เขาจึงกลายเป็นตัวแทนของร้านผ้าตระกูลเจิ้งในอำเภออู่กงไปโดยปริยาย

และในช่วงนี้เอง เจิ้งผิงอันก็ช่วยร้านอร่อยบ้านซือสะสางปัญหาเล็กใหญ่ไปไม่น้อย จะว่าด้วยเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว การที่ซือเยี่ยนสิงเลี้ยงขอบคุณพวกเขาจึงเป็นเรื่องที่สมควรอย่างยิ่ง

อีกทั้งนายหญิงเฒ่าเจิ้งก็อายุมากแล้ว ปกติแทบไม่ได้ดูแลเรื่องในเรือน ปล่อยให้ลูกสะใภ้ทั้งสองคนจัดการไป สบายใจกับการเลี้ยงหลานอยู่บ้านคนเดียว

ปกติท่านอาทั้งสองก็ไปมาหาสู่พูดคุยหยอกล้อกับเจียงหุยอยู่บ่อย ๆ ยิ่งหลิวเฟินด้วยแล้วก็ยิ่งชอบไปหาไปคุยเล่นที่บ้านเป็นประจำ ส่วนอวี๋เจิ้นที่เรียนหนังสืออยู่ที่บ้านเจิ้งก็ได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดี กินอยู่หลับนอนไม่ต่างจากลูกหลานตัวเองเลยแม้แต่น้อย ซือเยี่ยนสิงจึงชวนมาร่วมโต๊ะพร้อมกันเสียเลย

โต๊ะเลี้ยงจัดขึ้นในห้องส่วนตัวบนชั้นสองของร้านอร่อยบ้านซือสาขาเดิม ซือเยี่ยนสิงลงครัวทำกับข้าวจานหลักด้วยตัวเอง โดยมีพระกระโดดกำแพงที่ชื่อเสียงโด่งดังไม่แผ่วลงเลยตลอดหนึ่งถึงสองปีนี้เป็นเมนูชูโรง ดูจัดเต็มและให้เกียรติเป็นอย่างมาก