ซุปเนื้อแพะหัวไชเท้า

ซุปเนื้อแพะหัวไชเท้า

ตอนที่ซือเยี่ยนสิงเข้าหาเผยหยวนซานแต่แรก ข้อแรกเป็นเพราะเขาโดดเด่นท่ามกลางพวกตาแก่ตัณหากลับและวิญญูชนจอมปลอมร่วมโต๊ะจนราวกับหงส์ในฝูงกา เป็นสายน้ำใสบริสุทธิ์ จะไม่ให้เตะตาคงยาก และข้อสองคือซือเยี่ยนสิงมีเจตนาแอบแฝงจริง ๆ

ตอนนั้นกิจการในอำเภออู่กง... ช่างเถอะ อย่าเรียกว่ากิจการเลยยังดีกว่า ซือเยี่ยนสิงรู้ดีว่าพวกปัญญาชนตระกูลขุนนางในยุคโบราณมีสถานะสูงส่งเพียงใด จึงอยากพึ่งพาเส้นสายเพื่อขยับขยายหนทางทำมาหากินอย่างใจจดใจจ่อ

ช่วยไม่ได้ ในเมื่อต้นทุนฝั่งนี้พังไม่เป็นท่า ถ้าไม่ดิ้นรนให้มากกว่านี้ สามแม่ลูกคงอดตายกันหมด

เพียงแต่นานวันเข้า ต่างฝ่ายต่างแลกใจด้วยความจริงใจ ซือเยี่ยนสิงก็ค่อย ๆ ละวางความคิดหวังผลประโยชน์นั้นลง เวลาอยู่ต่อหน้าพวกเผยหยวนซาน นางก็เริ่มรู้สึกผ่อนคลายและเบิกบานใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

คนในสำนักเผยมีความใจกว้างและวิสัยทัศน์ที่ก้าวล้ำข้ามยุคสมัยไปไกล พวกเขามอบความโอบอ้อมอารีและกำลังใจให้อย่างเปิดกว้าง ไม่ดูถูกสตรีที่ร่ำเรียนหนังสือหรือทำการค้าขาย ทั้งยังเรียกนางว่า “ศิษย์น้องเล็ก” ได้อย่างสนิทใจ

ส่วนซือเยี่ยนสิงก็สามารถเปิดเผยความทะเยอทะยานและแผนการของตัวเองได้เต็มที่โดยไม่ต้องปิดบัง และไม่ต้องคอยพะวงว่าจะมีใครมาคอยสาดน้ำดับไฟ...

พอรู้ว่าซ่งอวิ๋นลู่ได้เลื่อนตำแหน่ง และเผยหยวนซานก็อาจได้กลับเข้ารับราชการอีกครั้ง ซือเยี่ยนสิงจึงพลอยยินดีไปกับพวกเขาจากใจจริง นางเลยหาเวลาปลีกตัวกลับมาที่อำเภออู่กงเพื่อถามไถ่รายละเอียด