เมืองหลวง

เมืองหลวง

ลูกจ้างที่อำเภออู่กงส่งมาเมืองหลวงต้องพักอยู่ที่นี่ราวสิบวัน ซ่งอวิ๋นลู่เพิ่งจะได้หยุดพักช่วงปีใหม่ ก็เริ่มตั้งอกตั้งใจตระเวนหาเรื่องเล่าเกร็ดประวัติแปลกๆ สมุดบันทึกเรื่องราวสนุกๆ และใบบอกราชการของปีนี้มาให้น้องสาวร่วมสำนักคนเล็กทันที

อย่างแรกน่ะไม่ยากเลย

ในเมืองหลวงไม่เคยขาดแคลนยอดคน แค่ยืนอยู่ริมถนนแล้วโยนก้อนอิฐออกไปสุ่มๆ ยังปาโดนบัณฑิตเจ้าสำบัดสำนวนจากที่ใดสักแห่งได้เลย

บัณฑิตเหล่านี้ใช่ว่าจะสอบได้ยศฐาบรรดาศักดิ์กันทุกคน เพื่อหาที่ยืนในเมืองหลวง จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องอวดภูมิขายงานเขียน ทำให้มีหนังสือนิทานแปลกๆ และบันทึกการเดินทางตามท้องถิ่นผุดขึ้นมาสารพัด

ซ่งอวิ๋นลู่จ่ายเงินไปแค่ยี่สิบกว่าตำลึงก็ได้มาห่อใหญ่

ส่วนใบบอกราชการนั้น ชาวบ้านทั่วไปอาจหาอ่านยาก แต่สำหรับซ่งอวิ๋นลู่ที่เป็นขุนนางในราชสำนัก กลับไม่ต้องเสียเงินสักแดงเดียว

ใบบอกราชการของราชวงศ์ต้าลู่พัฒนาไปไกลมาก ออกทุกๆ สิบวัน ในนั้นไม่เพียงลงข่าวเรื่องนโยบายและมาตรการสำคัญของราชสำนัก แต่ยังมีพื้นที่เฉพาะสำหรับลงผลงานชิ้นเอกของยอดกวีที่กำลังโด่งดังที่สุดในช่วงนั้นด้วย

ขุนนางในเมืองหลวงสามารถรับได้ฟรีทุกงวด ฉบับที่ซ่งอวิ๋นลู่เคยรับมาก็พับเก็บซ้อนกันไว้อย่างเป็นระเบียบ ทั้งยังมีสมุดอีกเล่มไว้คัดลอกบันทึกเหตุการณ์สำคัญในแต่ละปีโดยเฉพาะ

คราวนี้พอซือเยี่ยนสิงอยากได้ ซ่งอวิ๋นลู่จึงถือโอกาสคัดลอกสมุดบันทึกที่ตัวเองจดไว้ขึ้นมาใหม่อีกชุด แล้วห่อรวมเข้าด้วยกันเสียเลย