กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หมูทอดกรอบ
นานทีปีหนซือเยี่ยนสิงจะได้กลับมาสักครั้ง แถมวันรุ่งขึ้นยังนัดช่างวาดรูปมาวาดภาพที่บ้าน นางจึงหยุดเรียนให้อวี๋เจิ้นสองวันเป็นกรณีพิเศษ
ถึงอย่างไรเด็กเล็กก็ไม่ได้รีบร้อนเรียนอะไรอยู่แล้ว พอถึงวันที่สิบเดือนสิบสองก็ปิดเรียน แถมช่วงนี้ท่านอาจารย์ก็เริ่มผ่อนปรน ไม่ได้เคร่งครัดเรื่องขาดเรียนแค่วันสองวัน
พอรู้ว่าตัวเองไม่ต้องไปเรียนสองวัน อวี๋เจิ้นก็ดีใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น
เจียงหุยอดไม่ได้ที่จะเอานิ้วจิ้มหน้าผากนางพลางเอ็ดด้วยความเอ็นดู “มีวาสนาแล้วไม่รู้จักรักษา เด็กผู้หญิงบ้านอื่นอยากจะเรียนหนังสือยังยากเลย!”
อวี๋เจิ้นเอามือกุมหัวแล้วหัวเราะแหะ ๆ
“หนูรู้ หนูรู้! ท่านแม่กับพี่สาวรักหนูที่สุดเลย!”
สำหรับเด็กน้อยแล้ว ไม่มีอะไรจะมีความสุขไปกว่าการได้โดดเรียนอีกแล้ว!
เจียงหุยกับซือเยี่ยนสิงเลยพากันหัวเราะชอบใจ
อืม วันข้างหน้าโตขึ้น เรื่องอื่นจะเป็นยังไงยังไม่รู้ แต่ปากหวานชะมัด