พายพีช

พายพีช

วันรุ่งขึ้น ซือเยี่ยนสิงก็แพ็กลงหีบใหญ่ ทั้งจดหมายตอบกลับอวี๋เจิ้นกับเจียงหุย ขนมของว่างขึ้นชื่อประจำเมืองลี่โจวสองสามอย่าง และของเล่นแปลกใหม่ แล้วไหว้วานคนให้ช่วยนำส่งกลับไปยังอำเภออู่กง

“ฝากบอกพวกนางด้วยนะว่าข้าสบายดีทุกอย่าง การค้าก็ราบรื่นดีมาก ไม่ต้องเป็นห่วง”

ซือเยี่ยนสิงชี้ไปยังกล่องขนมเหล่านั้นเป็นพิเศษแล้วกำชับว่า “ในนี้มีขนมสองสามกล่องเป็นของบ้านเจิ้ง ข้าเขียนรายการแยกไว้ต่างหากแล้ว รบกวนบอกให้ท่านแม่ของข้าช่วยจัดสรรปันส่วนตามนั้นด้วยนะ”

ช่วงที่ตนเองไม่อยู่ในตัวอำเภอ หากสองแม่ลูกเจียงหุยมีเรื่องอะไรขึ้นมา ตระกูลเจิ้งนี่แหละคือที่พึ่งพิงที่ดีที่สุด อีกทั้งอวี๋เจิ้นยังต้องไปเรียนหนังสือที่นั่นทุกวัน ความสัมพันธ์นี้จึงต้องรักษาเอาไว้ให้ดี

ชายคนนั้นทวนคำพูดของนางรอบหนึ่ง พอแน่ใจว่าฟังไม่ตกหล่นจึงค่อยออกเดินทาง

ศูนย์อาหารเพิ่งเปิดได้ไม่นาน กิจการนับว่าดีมาก แต่สถานการณ์ตอนนี้นับว่าพึ่งพาความแปลกใหม่อยู่ไม่น้อย จึงไม่มีใครแน่ใจว่าลูกค้าจะแน่นขนัดแบบนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน

ซือเยี่ยนสิงจึงคิดว่าต้องหาวิธีดี ๆ มามัดใจลูกค้าให้อยู่หมัดเสียแล้ว

วันนี้เพิ่งเปิดประตูร้านได้ไม่ทันไร ก็มีแขกผู้สูงศักดิ์มาเยือน

ผู้มาเยือนไม่ได้คิดจะอำพรางฐานะเลยสักนิด กระโปรงยาวลายผีเสื้อร้อยตัวร่อนชมผกาที่ปักด้วยผ้าซูซิ่วทั้งชุดนั้นก็บ่งบอกฐานะอันไม่ธรรมดาได้อย่างชัดเจน