กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สี่ฉิว
วันที่ยี่สิบสองเดือนเก้า โจวปินเลิกงานออกจากที่ว่าการตามปกติ
พอเดินพ้นประตูออกมาก็เห็นนายทหารฝ่ายเสนาธิการหลายคนกำลังจับกลุ่มคุยเล่นหัวเราะกันอยู่ พอเห็นเขาเดินมา ต่างก็พากันหันมาทำความเคารพ
“ใต้เท้าโจวขอรับ” หนึ่งในนั้นค้อมตัวลงเล็กน้อยแล้วเอ่ยอย่างนอบน้อม “วันนี้ลูกชายข้าน้อยครบเดือนพอดี ใต้เท้าพอจะมีเวลาว่างไปดื่มสุราสักจอกสองจอกไหมขอรับ”
“อ้าว นี่มันเรื่องมงคลใหญ่เลยนี่ ทำไมไม่บอกข้าล่วงหน้าเล่า จะได้ไปร่วมแสดงความยินดีด้วย”
โจวปินทำสีหน้าเสียดายอย่างยิ่ง “ช่างไม่ประจวบเหมาะเอาเสียเลย ช่วงนี้ที่บ้านมีเรื่องหยุมหยิมรัดตัวอยู่พอดี...”
นายทหารฝ่ายเสนาธิการคนนั้นจึงรีบพูดอย่างเกรงใจว่า “นั่นสิขอรับ ข้าราชการผู้น้อยเลอะเลือนเอง ดันลืมส่งเทียบเชิญล่วงหน้า ช่างน่าตีจริง ๆ ขอรับ...”
โจวปินจึงเอ่ยแสดงความยินดีอีกครั้ง พลางบอกว่าไว้จะส่งของขวัญตามไปให้ทีหลัง
อีกฝ่ายรีบบอกมิบังอาจ คนรอบข้างก็ช่วยกันพูดคลี่คลาย บรรยากาศชื่นมื่นกลมเกลียว ดูจะมีความสุขกว่าได้ไปร่วมงานเลี้ยงจริง ๆ เสียอีก
ใคร ๆ ต่างรู้ดีว่าเขาไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับเรื่องหยุมหยิมพวกนี้ แต่เขาจะไม่ไปก็เรื่องของเขา ฝั่งคนจัดงานจะปิดบังไว้ไม่บอกก็ไม่ได้ ถึงได้จงใจเลือกมาเอ่ยปากชวนในวันงานเลี้ยงครบเดือนแบบนี้