แป้งอบเนื้อลา

แป้งอบเนื้อลา

หลังจากไฉฉินหู่จากไปได้ไม่นาน เถียนฉิ่งก็เตรียมจะออกเดินทางเช่นกัน

เขารับฟังคำแนะนำของไฉฉินหู่และปรับเปลี่ยนแผนการเดินทาง โดยตัดสินใจว่าจะมุ่งหน้าไปเมืองหลวงเพื่อเยี่ยมศิษย์พี่ใหญ่ก่อน แล้วถือโอกาสเข้าสอบฮุ่ยซื่อไปด้วย พอผลสอบออกมาค่อยว่ากันอีกทีว่าจะไปทางไหนต่อ

ซือเยี่ยนสิงแอบถามเผยหยวนซานเงียบ ๆ “ศิษย์พี่รองไปคราวนี้ ผลจะออกมาเป็นยังไงบ้างหรือเจ้าคะ”

เผยหยวนซานตอบอย่างตรงไปตรงมา “คาบเกี่ยวระหว่างเอ้อร์เจี่ยกับซานเจี่ย”

อันดับเอ้อร์เจี่ยคือผู้สอบผ่านเป็นจิ้นซื่ออย่างแท้จริง ส่วนซานเจี่ยจะได้รับแต่งตั้งให้เทียบเท่าจิ้นซื่อ พูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ 'จริง ๆ เจ้ายังไม่ถึงขั้นหรอกนะ แต่เห็นว่าอุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงตรงนี้ได้ ไม่มีผลงานเด่นก็ยังมีหยาดเหงื่อแรงกาย งั้นก็หยวน ๆ ให้เป็นละกัน!'

ฟังดูมีความรู้สึกเวทนาเจือปนอยู่อย่างช่วยไม่ได้ ฐานะไม่ค่อยเต็มภาคภูมิ เส้นทางก้าวหน้าในวันข้างหน้าจึงค่อนข้างยากลำบาก

ซือเยี่ยนสิงรู้สึกตื่นเต้นกดดันราวกับตอนสอบเกาเข่าในชาติก่อน “ถ้างั้นให้ศิษย์พี่รองรอสอบรอบหน้าดีไหมเจ้าคะ ยังไงเขาก็ยังหนุ่มแน่น”

การสอบขุนนางมีข้อดีอยู่อย่างหนึ่งที่การสอบเกาเข่ายุคปัจจุบันเทียบไม่ได้ นั่นคือเจ้าตัวสามารถปรับแผนการสอบได้ตามความพร้อมของตัวเอง จะเลือกลงสอบรอบนี้หรือข้ามไปก่อนก็ได้

ใครจะนึกว่าเผยหยวนซานจะเหลือบมองซือเยี่ยนสิงแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยเรียบ ๆ ว่า “เขาไร้ปัญญาที่จะคว้าสามอันดับแรก”