หญ้าพิษ

หญ้าพิษ

ทั้งสองฝ่ายนัดเจอกันที่โรงน้ำชาแห่งหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่ซือเยี่ยนสิงพาหูซานเหนียงจื่อกับหลี่จินเหมยไปด้วยพร้อมกันทั้งสองคน โดยทิ้งให้เหยาฟางอยู่เฝ้าบ้านคนเดียว

ไม่ใช่ว่ากลัวหวังเจียงจะลุกขึ้นมาทำร้ายคนหรอกนะ เพียงแต่หลายครั้งความน่าเกรงขามและหน้าตาเวลาเจรจามันก็สำคัญมากพอกัน

ฝ่ายหวังเจียงไม่ได้เล่นตุกติกอะไร มิหนำซ้ำยังเป็นฝ่ายสั่งชาและของว่างมาให้ แล้วถามนางตรง ๆ ว่ามีแผนจะทำอะไร

ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้ทั้งสองฝ่ายก็แทบจะฟัดกันอยู่รอมร่อ ตอนนี้จะมาพูดจาเกรงใจปั้นแต่งให้ไพเราะเพราะพริ้งไปก็ไม่มีประโยชน์ สู้เปิดอกคุยกันตรง ๆ เลยดีกว่า

“พูดง่าย ๆ ก็คือ ให้ทุกคนงัดจุดเด่นของตัวเองออกมา แล้วร่วมมือกันตั้งศูนย์อาหารแห่งใหม่ที่จะกลายเป็นตัวแทนของอำเภออู่กง วิธีนี้จะช่วยกระจายความเสี่ยงและลดต้นทุนลงได้เจ้าค่ะ...”

แผนการที่ซือเยี่ยนสิงเสนอนั้นเรียบง่ายมาก แต่นำไปปฏิบัติได้จริงอย่างยิ่ง มันก็คือศูนย์อาหารแบบครบวงจรที่พบเห็นได้ทั่วไปในโลกยุคหลังนั่นเอง

หวังเจียงตั้งใจฟังจนจบ พอจะจับใจความได้ราง ๆ จึงสรุปสั้นกระชับว่า “ก็คือรวมกันเป็นหนึ่ง ให้คนหลายคนมาลงขันเปิดร้านอาหารอยู่ด้วยกันงั้นรึ”

ฟังดูก็เหมือนจะเข้าท่า แต่ลึก ๆ กลับรู้สึกว่าไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่