ของขวัญปีใหม่

ของขวัญปีใหม่

หิ้วปิ่นโตไปขากลับได้สัญญาติดมือมา ไปกลับรอบเดียวมีแต่ได้กับได้ กำไรเห็น ๆ

เจียงหุยเริ่มจะชาชินกับนิสัยหาช่องคุยธุรกิจได้ทุกที่ทุกเวลาของซือเยี่ยนสิงแล้ว ถึงขั้นคิดว่าวันไหนถ้านางไม่หอบข่าวดีกลับมาบ้าน นั่นแหละถึงจะแปลก

แต่พอพูดถึงเรื่องร่วมมือทำการค้าคราวนี้ ก็อดกระดากอายไม่ได้ “ของที่เถ้าแก่เนี้ยหลิวคนนั้นขาย เกรงว่าจะเอามาทำอะไรได้ยากนะ”

คงไม่ใช่ว่าจะแจกชุดนอนไม่ได้นอนกับยาพลังช้างสารให้ลูกค้าชั้นยอดสิบอันดับแรกหรอกนะ

ซือเยี่ยนสิงหัวเราะจนตัวงอ “คิดไปถึงไหนกัน เขาก็มีของดี ๆ เรียบร้อยขายเหมือนกันนะ อ้อ นี่ไง ของฝากท่านแม่!”

เจียงหุยรับห่อผ้าใหญ่ที่นางโยนมาให้อย่างงง ๆ พอเปิดดู ใบหน้าก็พลันแดงก่ำขึ้นมาทันที

“นี่... โธ่เอ๊ย เจ้าเด็กคนนี้นี่ ประตูยังเปิดอยู่นะ!”

นางรีบมองซ้ายแลขวาอย่างลนลาน แล้วกอดห่อ ‘ผ้าอนามัย’ ก้าวฉับ ๆ ราวกับติดล้อลมติดไฟ หลบเข้าห้องนอนไปเหมือนคนขโมยของ

ใช่แล้ว มันคือผ้าอนามัยนั่นเอง!