เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
น้ำถั่วเขียวเกล็ดหิมะ
พอได้ระบายเรื่องราวในอดีตออกไปจนหมด เจียงหุยก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก
ไม่นานความง่วงก็จู่โจมเข้ามา ทำให้นางหลับไปอย่างสนิท
วันรุ่งขึ้น ซือเยี่ยนสิงเห็นเจียงหุยกลับมากระปรี้กระเปร่าก็พลอยดีใจไปด้วย
ใครจะนึกว่าอีกฝ่ายจู่ ๆ จะเปรยขึ้นมาลอย ๆ ว่า “อย่ามัวแต่ห่วงแม่เลย ห่วงเรื่องของตัวเองให้มากหน่อยเถอะ”
ซือเยี่ยนสิง “...”
จริงด้วยสิ!
ในความคิดเดิมของนาง เด็กอายุสิบสามก็แค่นักเรียนมัธยมต้นคนหนึ่ง แต่สำหรับชาวต้าลู่ที่อายุสิบแปดสิบเก้าก็แต่งงานสร้างครอบครัวกันแล้ว เด็กสาววัยสิบสามถือว่าต้องเริ่มดูตัวหาคู่กันแล้ว!
นานทีจะเห็นนางทำหน้าเหวอแบบนี้ เจียงหุยจึงกลั้นขำไม่อยู่แล้วบอกว่า “เรื่องนี้ก็ไม่ยากหรอก ถ้ามีใครมาถาม แม่จะบอกว่าเคยมีผู้รู้ดูดวงให้เจ้าแล้ว บอกว่าดวงชะตาไม่ควรแต่งงานเร็ว ก็น่าจะพอปัดไปได้บ้าง”
คนตาดีมองปราดเดียวก็รู้ว่าใครเป็นคนกุมบังเหียนของครอบครัวสกุลซือ คาดว่าต่อไปนางคงอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้แล้ว