กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
บะหมี่ซาวจื่อ
คืนวันที่เก้าเดือนห้า พระจันทร์โผล่พ้นมาครึ่งดวง แสงจันทร์สลัวรางไหลรินดั่งสายน้ำ สาดส่องผ่านซี่หน้าต่างเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ทาบผืนแพรสีเงินบางเบาลงบนราวแขวนเสื้อผ้าริมหน้าต่าง
เจียงหุยกลับไม่มีความง่วงแม้แต่น้อย นางนอนตะแคงมองใบหน้ายามหลับใหลของลูกสาวคนเล็ก ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกหลากหลายประดังประเดเข้ามา
อวี๋เจิ้นหลับปุ๋ยเหมือนลูกหมูตัวน้อย แก้มสองข้างแดงระเรื่อ ปากเล็กๆ ขยับมุบมิบเป็นพักๆ ไม่รู้ว่าในฝันกำลังกินอะไรอยู่
“เจ้าตัวเล็กนี่...” เจียงหุยหัวเราะอย่างเอ็นดู
“แกะ...” อวี๋เจิ้นละเมอพึมพำขึ้นมาเบาๆ
“หือ?” เจียงหุยขยับเข้าไปใกล้เพื่อตั้งใจฟังตามสัญชาตญาณ
อยากกินเนื้อแกะเหรอ อากาศร้อนขนาดนี้เนี่ยนะ
อวี๋เจิ้นพลิกตัวพลางกวัดแกว่งแขน ละเมอต่อท่อนหลังออกมาเสียงดัง “...เลี้ยงผู้ชาย...”
เจียงหุย “...”