ไอศกรีม

ไอศกรีม

“นายท่านกลับมาแล้ว รีบเตรียมน้ำเร็วเข้า!”

ตอนซูเป่ยไห่เดินเข้าประตูมานั้น เหงื่อท่วมเปียกโชกไปทั้งตัว ราวกับเพิ่งงมขึ้นมาจากน้ำ

เขาไม่มีกะจิตกะใจจะทักทายฮูหยินพานด้วยซ้ำ รีบก้มตัวกวักน้ำในอ่างทองเหลืองขึ้นมาลูบหน้าลูบตาไปสองสามที

น้ำบ่อเย็นสดชื่นชโลมผ่านผิว ช่วยชะล้างคราบเหงื่อเหนียวเหนอะหนะกับไอร้อนรุ่มไปได้เกือบหมด ซูเป่ยไห่จึงถอนหายใจออกมาอย่างสบายตัว

ฮูหยินพานสั่งให้คนยกน้ำอ่างใหม่มาเปลี่ยน ซูเป่ยไห่จึงฟอกสบู่ล้างอีกรอบ จากนั้นค่อยลุกเดินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าข้างใน

ฮูหยินพานเดินตามเข้าไปด้วยตัวเอง พอเห็นเสื้อตัวในของเขาเปียกเหงื่อจนแนบติดเนื้อก็สงสารจับใจ รีบบิดผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งส่งให้

แค่ออกไปตากแดดตากลมข้างนอกไม่กี่วัน สีผิวที่คอกับหน้าของซูเป่ยไห่ก็ตัดกับผิวตามตัวคนละเฉดแล้ว ดูเป็นขุนนางที่ตั้งใจทำงานทำการจริง ๆ

เขารับผ้ามาเช็ดตัวอยู่หลายรอบ แล้วผลัดมาใส่เสื้อผ้าแพรบางเบาที่ใส่สบายอยู่บ้าน ถึงค่อยรู้สึกว่ารอดตายกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

“ห้องพักของใต้เท้าผู้ตรวจการ เตรียมไว้เรียบร้อยหรือยัง”