เอื้อมสูงไปงั้นหรือ?

เอื้อมสูงไปงั้นหรือ?

ได้ยินจากปากแม่เฒ่าหลี่ว่า หลังจากที่ฟางเหวินฉายสูญเสียภรรยาไปก็เคยตระเตรียมหาภรรยาใหม่ ซึ่งมีหลายบ้านเลยทีเดียวที่เต็มใจยกลูกสาวให้

แต่ตอนนี้ฐานะของเขาไม่เหมือนเดิมแล้ว สายตาจึงพลอยสูงตามไปด้วย ต้องหาหญิงสาวจากตระกูลดีที่มีทั้งความรู้และหน้าตาสะสวยเท่านั้น หญิงชาวบ้านร้านตลาดทั่วไปไหนเลยจะเข้าตาเขาได้

ทว่าติดตรงที่อายุอานามป่านนี้แล้ว คนที่เขาถูกใจ ถ้าไม่มองข้ามเขาไป ก็แต่งงานมีสามีไปหมดแล้ว ไม่อาจหมายปองได้เลย

ช่วงนี้ร้านอร่อยสกุลซือกำลังขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่า วันหนึ่งแม่ของฟางเหวินฉายก็ไปต่อแถวซื้อเนื้อพะโล้ตามคนอื่น แล้วบังเอิญได้ยินว่าเจ้าของร้านตัวจริงเป็นแม่ม่ายวัยเพิ่งจะสามสิบต้น ๆ แถมมีแค่ลูกสาวสองคน นางจึงเริ่มเกิดความคิดขึ้นมาทันที

พอกลับไปเล่าให้ฟัง ตอนแรกฟางเหวินฉายก็ไม่ค่อยเต็มใจนัก

“ข้าเป็นถึงจวี่เหริน ไม่แน่วันข้างหน้าอาจได้รับแต่งตั้งเป็นขุนนาง จะให้เอาหญิงพ่อค้ามาเป็นภรรยาเอกได้อย่างไรกัน!”

แม่ของเขาไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืด แค่ลากฟางเหวินฉายไปยืนแอบมองแถวถนนหนานเอ้อร์อยู่สองหน แล้วแอบคิดคำนวณเงินทองรายได้ให้ดู ฟางเหวินฉายก็เงียบกริบไปทันที

“เรื่องการแต่งงานเป็นหน้าที่ของบิดามารดาและแม่สื่อ เรื่องนี้ขอมอบให้ท่านแม่เป็นผู้จัดการแล้วกันขอรับ”

แต่แม่ของฟางเหวินฉายไม่ได้ส่งแม่สื่อทางการไปที่บ้านตรง ๆ พอได้ยินว่าครอบครัวนี้ย้ายไปอยู่ถนนหนานซื่อ จึงไหว้วานต่อ ๆ กันจนมาเจอแม่เฒ่าหลี่ที่ชอบรับอาสาเรื่องพวกนี้ แล้วให้นางไปหยั่งเชิงดูท่าทีก่อน