ขนมเปี๊ยะห้าพิษ

ขนมเปี๊ยะห้าพิษ

วันเทศกาลตวนอู่ ทุกบ้านต่างเสียบใบอ้ายเย่ไว้หน้าประตู ชายหญิงพกเครื่องรางห้าพิษติดตัว เหนือเมืองอำเภออู่กงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมปร่าขมของหรดาลกับใบอ้ายเย่ที่ผสานเข้าด้วยกัน

ที่นี่ไม่มีแม่น้ำสายใหญ่ จึงไม่มีประเพณีแข่งเรือมังกร แต่ไม่ว่าราชสำนักหรือชาวบ้านต่างให้ความสำคัญกับเทศกาลตวนอู่อย่างยิ่ง นายอำเภอซูเป่ยไห่ถึงกับนำคนไปทำพิธีเซ่นไหว้ที่นอกเมืองด้วยตนเอง

ทั่วทั้งเมืองอำเภอกลายเป็นทะเลแห่งการเฉลิมฉลอง ทั้งเชิดมังกร เชิดสิงโต และรำเรือบก ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าคึกคักเพียงใด ซ้ำยังมีรูปเคารพที่อ้างว่าเป็นชวีหยวนซึ่งไม่รู้บ้านไหนทำขึ้นมา ดึงดูดสายตาผู้คนได้ล้นหลาม

อากาศร้อนแล้งแผดเผาผืนแผ่นดิน ซือเยี่ยนสิงยืนต้อนรับลูกค้าอยู่หน้าร้าน มองไอร้อนที่ม้วนตลบอยู่ในอากาศ รู้สึกเคลิ้มลอยไปชั่วขณะ

ข้างหูแว่วแต่เสียงรัวกลองถี่กระชั้นและเสียงฉาบทองเหลืองสุดครึกครื้น สายตามองไปทางไหนก็เจอแต่ควันขาวอมฟ้าที่ลอยคลุ้งตลบหลังเสียงประทัดแตกดังเปรี้ยงปร้าง พอก้มหน้าลงก็เห็นฝุ่นผงบนพื้นเต้นระริกตามจังหวะได้อย่างชัดเจน

นางมองดูเด็กๆ ที่มีตัวอักษร 'หวัง' เขียนอยู่บนหน้าผาก ชูตุ๊กตาดินเผารูปห้าพิษวิ่งไล่ตามขบวนเชิดสิงโตลัดเลาะไปมาท่ามกลางกลุ่มควันที่ตลบอบอวล หูพลางได้ยินเสียงขับขานทุ้มต่ำลอยแว่วมาจากที่ไกลๆ สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพิธีกรรมโบราณที่โชยมาปะทะใจ

ซือเยี่ยนสิงได้ยินเสียงหัวใจตนเองเต้น ตึกตัก... ตึกตัก...