สะกดรอย

สะกดรอย

พอซือเยี่ยนสิงส่งสายตามา เจียงหุยก็รีบวิ่งไปลานหลังเรือน กระซิบกับแม่นางสามหูที่ยังคงกวนนมอย่างขยันขันแข็ง “มีคนเข้ามาสองคน เหมือนจะมาก่อเรื่องน่ะ”

พอได้ยินแบบนั้นแม่นางสามหูก็ตาสว่างขึ้นมาทันที สีหน้าดีอกดีใจออกนอกหน้า

นางทิ้งงานในมือทันควัน แล้วคว้าท่อนไม้สั้นตรงมุมกำแพงติดมือ สาวเท้าเดินลิ่วออกไปพลางว่า “สงสัยงานของข้าจะเข้าแล้วล่ะสิ!”

ทั้งสองคนผลักประตูชะโงกดู เห็นซือเยี่ยนสิงกำลังคุยกับคนพวกนั้นอยู่ พอได้ยินเสียงก็เหลือบมองมาข้างหลัง แล้วส่ายหน้าเบา ๆ ส่งสัญญาณว่าอย่าเพิ่งวู่วาม

แม่นางสามหูรับคำ แล้วกระซิบกับเจียงหุยเสียงเบา “ไอ้โง่แค่สองตัวไม่คณามือหรอก ในร้านมีข้าคอยดูอยู่ ถ้าข้างหลังเกิดวุ่นวายขึ้นมา เจ้าก็แค่วิ่งออกไปแจ้งทางการได้เลย!”

ปกติพวกนางก็คอยสอนอวี๋เจิ้นไว้แล้วว่า ตราบใดที่แม่กับพี่สาวยังไม่ได้เรียก ไม่ว่าข้างล่างจะวุ่นวายแค่ไหนก็ห้ามโผล่หัวออกมาเด็ดขาด ตอนนี้เลยยังไม่ต้องห่วงนาง

เจียงหุยพยักหน้าตอบโดยไม่พูดอะไร

นางไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน นึกไม่ออกเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ ชั่วขณะนั้นไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง หัวใจเต้นตึกตักแทบจะหลุดออกมานอกอก

แต่พอหางตาเหลือบไปเห็นท่อนแขนล่ำสันแข็งแรงของแม่นางสามหู ก็กลับรู้สึกอุ่นใจและสงบลงได้อย่างน่าประหลาด