ส่งกับข้าว

ส่งกับข้าว

พอมีเงินยัดให้ เรื่องก็ง่ายขึ้น คนเฝ้าประตูจึงเข้าไปส่งข่าวตามที่รับปากไว้

เดิมทีฮูหยินฉินพอได้ยินว่ามีคนเอาของมาให้ ตามสัญชาตญาณก็คิดจะปฏิเสธ แต่คนเฝ้าประตูพอได้สินน้ำใจก็ตั้งใจทำหน้าที่เป็นพิเศษ รีบบอกอย่างจำเพาะเจาะจงว่า “เป็นแม่นางซือที่ทำอาหารในงานวันเกิดของท่านผู้เฒ่าวันนั้นขอรับ ข้าน้อยรู้ว่านายท่านมีเรื่องที่ต้องระวัง เลยแอบเปิดดูเป็นพิเศษแล้ว ข้างในมีแค่กับข้าวจานเดียวจริง ๆ ขอรับ”

ฮูหยินฉินจึงเริ่มลังเล

นางระบุชื่อว่าเอามาให้แม่สามี แถมยังเป็นแค่กับข้าวจานเดียว เรื่องนี้...

พอดีกับที่ซุนเหลียงไฉเลิกงานกลับมาจากที่ว่าการ ฮูหยินฉินจึงรีบเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง ซุนเหลียงไฉชะงักไปนิดหนึ่งก่อนพูดขึ้นว่า “อ้อ ที่แท้ก็แม่หนูนั่นเอง รู้ความไม่เลวนี่”

ช่วงก่อนและหลังปีใหม่ที่ว่าการงานยุ่งมาก ผ่านมาตั้งหลายวัน เอาเข้าจริงเขาก็เกือบจะลืมคนคนนี้ไปแล้ว

สาวใช้ยกอ่างทองแดงมาผสมน้ำอุ่นให้ ซุนเหลียงไฉล้างหน้าล้างมือรอบหนึ่ง พอลุกขึ้นมาเช็ดมือจึงพูดว่า “นี่ก็ถือเป็นน้ำใจความกตัญญูของนาง แค่กับข้าวจานเดียว ถึงคนนอกจะมาเห็นเข้าก็เอาไปพูดอะไรไม่ได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็รับไว้เถอะ”

คงไม่มีใครเอาเรื่องกับข้าวจานเดียวมาใส่ร้ายว่าเขารับสินบนหรอกกระมัง

ไม่มีทางอยู่แล้ว!