เนื้อปลาผัดซอส

เนื้อปลาผัดซอส

แม้จะไม่ต้องออกไปตั้งแผงแล้ว แต่วันสองวันนี้ซือเยี่ยนสิงก็ไม่ได้อยู่เฉย นางสอนทุกคนหมักผักกาดดองไปพลาง นำชะเอมเทศ หล่อฮังก๊วย และสมุนไพรอื่นๆ ที่ซื้อกลับมาเคี่ยวเป็นน้ำเชื่อมเพื่อทยอยชิมทดสอบไปพลาง

นี่เป็นขั้นตอนที่กินเวลายาวนาน ทั้งยังน่าเบื่อและจืดชืดสิ้นดี

วัตถุดิบแต่ละชนิดต่างก็มีรสชาติเฉพาะตัว

ความหวานพวกนั้นถ้าชิมเดี่ยวๆ ก็พอทน แต่พอใส่ลงไปในกับข้าว บางทีกลับชวนให้รู้สึก... พะอืดพะอม!

ชวนให้ปวดหัวไม่น้อยเลยจริง ๆ

ง่วนลองผิดลองถูกอยู่อย่างนี้ครึ่งเดือน จนเหลือเวลาอีกไม่ถึงสิบวันก็จะถึงวันเกิดมารดาของนายท่านซุน ในที่สุดซือเยี่ยนสิงก็จับคู่ได้ลงตัวชั่วคราวว่าอาหารจานไหนต้องใช้น้ำเชื่อมชนิดใด

ทางด้านลูกศิษย์รุ่นแรกของคลาสสอนทำผักกาดดองก็ดองผักใส่ไหได้มาหลายไหแล้ว นางจึงตัดสินใจว่าจะแวะไปที่ภัตตาคารสกุลลู่สักเที่ยว

วันนี้ไม่มีงานหนักอะไร เดิมทีซือเยี่ยนสิงตั้งใจจะไปคนเดียว แต่เจียงหุยไม่วางใจ คะยั้นคะยอให้นางพากัวเหมียวไปด้วยให้ได้

“ใกล้จะปีใหม่แล้ว เจ้าค้าขายยุ่ง พวกหัวขโมยตีนแมวก็ยุ่งเหมือนกันนั่นแหละ” เจียงหุยทำหน้าเด็ดขาดแบบไม่ยอมให้ต่อรอง “เกิดไปเจอคนไม่ดูตาม้าตาเรือชนเจ้าเข้าจนเจ็บตัว มันจะไม่คุ้มเอานะ”