หม้อไฟหน้าหนาว

หม้อไฟหน้าหนาว

ช่วงนี้คนขายเนื้อจางมีเรื่องให้กลุ้มใจอยู่นิดหน่อย

ก็เพราะลูกค้ารายใหญ่จากหมู่บ้านกัวจางไม่อยู่บ้านติดต่อกันหลายวันแล้วน่ะสิ!

คนเรานี่ก็แปลก พอขาดหายไปถึงเพิ่งมารู้ซึ้งถึงคุณค่า

ถ้าว่ากันตามจริง หากไม่มีลูกค้ารายนี้ เขาก็ยังขายเนื้อได้วันละไม่กี่ชั่งถึงสิบกว่าชั่งเหมือนแต่ก่อน ชีวิตก็พออยู่พอกินไปได้เรื่อย ๆ

แต่พอบ้านสกุลซือเริ่มตั้งตัวได้ เขาก็ขายเนื้อเพิ่มได้วันละอย่างน้อยห้าถึงเจ็ดชั่งทีเดียว!

พอหาเงินได้มากขึ้น ความมั่นใจก็เต็มเปี่ยม รู้สึกเหมือนกระเป๋าหนักขึ้นตามไปด้วย

ก่อนหน้านี้เขายังปรึกษากับเมียอยู่เลยว่า ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ไม่แน่ว่าปีหน้าอาจจะได้รื้อสร้างบ้านอิฐเขียวมุงกระเบื้องใหม่เสียที!

“เฮ้อ!”

พอนึกถึงตรงนี้ คนขายเนื้อจางก็อดไม่ได้ที่จะไพล่มือไว้ข้างหลัง เดินออกมายืดคอชะเง้อมองออกไปข้างนอก