ฮวาเจวี่ยนน้ำมันต้นหอม

ฮวาเจวี่ยนน้ำมันต้นหอม

วันที่ยี่สิบสามเดือนสิบ หมู่บ้านกัวจางก็มีหิมะตกหนักระลอกแรกของฤดูหนาวปีนี้ลงมาอย่างจริงจังเสียที

เพียงชั่วข้ามคืน ผืนฟ้าและแผ่นดินก็กลายเป็นสีขาวโพลนผืนเดียวกัน พอมองออกไปไกลสุดตาก็เห็นพื้นดินถูกห่อหุ้มด้วยสีเงินขาวบริสุทธิ์ ช่างเป็นโลกแก้วผลึกอันงดงามจริง ๆ

สองวันนี้ลมพัดกระหน่ำรุนแรง อากาศแย่มาก ลมหนาวหอบเกล็ดหิมะซัดกระหน่ำใส่หน้าจนลืมตาแทบไม่ขึ้น ซือเยี่ยนสิงจึงไม่ได้ออกไปตั้งแผง ถือโอกาสหาเวลาพักผ่อนสบาย ๆ ที่หาได้ยากยิ่ง

หน้าหนาวทางเหนือกักตุนอาหารสะดวกมาก เวลาชาวบ้านนึ่งชุยปิ่งหรือซาลาเปาก็มักจะทำทีละหม้อใหญ่ ๆ แขวนไว้บนขื่อบ้านบ้าง เก็บไว้ในห้องใต้ดินบ้าง แล้วค่อย ๆ ทยอยกินไปเรื่อย ๆ

ยังไงเสียของก็ไม่มีทางบูดเสียอยู่แล้ว

อุตส่าห์ว่างทั้งที ซือเยี่ยนสิงเลยนวดแป้งไว้เยอะทีเดียว ทั้งยังหั่นต้นหอมมาเจียวน้ำมันต้นหอม ประเดิมด้วยการทำแป้งทอดน้ำมันต้นหอมก่อน แล้วค่อยนึ่งฮวาเจวี่ยนน้ำมันต้นหอมอีกหม้อ

ในหม้อยังต้มถั่วแดงเอาไว้ด้วย พอมันเปื่อยนุ่ม คัดเปลือกออก แล้วบดให้ละเอียด ก็เอามาทำไส้ห่อซาลาเปาถั่วแดงกินได้

ซือเยี่ยนสิงยังอุตส่าห์ไปแลกแป้งข้าวฟ่างเหนียวมานิดหน่อย พอนึ่งสุกแล้วจะเหนียวนุ่มมาก เข้ากันได้ดีสุด ๆ กับไส้ถั่วแดง

ตอนนวดแป้งทอดน้ำมันต้นหอมก็ใส่เกลือลงไปนิดหนึ่ง ทาไข่ไก่บนผิวแป้งอีกชั้น พอทอดสุกก็เหลืองอร่าม ทั้งน่ากินและดูสวยงาม