กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เกี๊ยวน้ำหมูก้อนผักกาดดอง
ห้องยังคงเป็นห้องเดิม ทว่าลู่เจิ้นซานที่ตอนแรกมองซือเยี่ยนสิงอย่างพิจารณาพลางยิ้มไปด้วยนั้น ตอนนี้กลับชักจะยิ้มไม่ออกเสียแล้ว
เขาจำต้องยอมละทิ้งท่าทีของผู้ที่อยู่เหนือกว่าลงมาชั่วคราว แล้วหันมาใคร่ครวญข้อเสนอของซือเยี่ยนสิงอย่างจริงจัง
ภาพนี้ช่างคล้ายกับฉากเมื่อครู่นี้เหลือเกิน แต่ในขณะเดียวกันก็ช่างแตกต่างกันลิบลับ
ลู่หมิงไม่ต้องพูดถึง เขาแทบจะเป็นแค่ของประดับที่คอยฉุดสติปัญญาของคนทั้งห้องให้ต่ำลง มองดูก็ไม่เจริญตา แถมยังไร้ประโยชน์สิ้นดี
แม้แต่ผู้ดูแลอู๋ที่อยู่ห้องด้านนอกก็เผลอกลั้นหายใจตั้งสมาธิไปโดยไม่รู้ตัว สีหน้าภายนอกดูสงบนิ่ง แต่ในใจกลับปั่นป่วนระคนตื่นเต้น
จะสำเร็จไหมนะ
เดี๋ยวก่อนสิ ทำไมกลายเป็นฝ่ายเราที่ต้องมานั่งกังวลเรื่องนี้กันเล่า
อวี๋เจิ้นประคองขนมกุ้ยฮวาไว้ในมือ ค่อย ๆ แทะทีละนิด พอกัดไปได้สักพักก็กระซิบถามเจียงหุยเสียงเบา “พี่ฉาวเสร็จยัง”
แม่หนูดูไม่ออกหรอกว่าข้างในเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ แต่รู้สึกเหมือนกับว่าพี่สาวปราบคนไม่ดีได้แล้วอย่างนั้นแหละ