ซุปแป้งลูกชิ้นหมู

ซุปแป้งลูกชิ้นหมู

พอผู้คนแยกย้ายกันไป ทุกคนต่างหน้าชื่นตาบานเมื่อนึกถึงรางวัลที่จะได้รับ มีเพียงซือเยี่ยนสิงเท่านั้นที่ยังติดใจท่านอาจารย์เผย หรือเผยหยวนซาน บนโต๊ะอาหารผู้นั้นเป็นพิเศษ

แม้จะไม่รู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหน แต่ชายผู้นี้จริงใจ ปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียม กิริยาท่าทางและคำพูดคำจามีกลิ่นอายของปราชญ์ผู้ทรงภูมิในยุคเว่ยจิ้น ชวนให้ผู้คนเลื่อมใสยิ่งนัก

แน่นอนว่าต้องเป็นเวอร์ชันที่ไม่เสพผงหินห้าสีด้วยนะ

พอกลับมาถึงลานบ้านได้ไม่นาน เจียงหุยกับอวี๋เจิ้นก็กำลังรุมถามไถ่ซือเยี่ยนสิงด้วยความเป็นห่วง จังหวะนั้นเองผู้ดูแลเสี่ยวหูก็พาคนตรงมาหาด้วยตัวเอง

สามแม่ลูกรีบออกไปต้อนรับ

“ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ข้าไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของพวกท่าน ยืนคุยกันตรงลานบ้านประเดี๋ยวเดียวก็กลับแล้วขอรับ” ผู้ดูแลเสี่ยวหูพูดพลางยิ้ม แล้วสั่งให้คนข้างหลังยกของเข้ามา

“นายท่านบอกว่าวันนี้แม่นางจัดการงานได้ยอดเยี่ยมยิ่งนัก นี่เป็นของตอบแทนขอรับ”

ซือเยี่ยนสิงมองดู พบว่าเป็นซองจดหมายซองหนึ่ง พอเปิดออกดูก็เห็นตั๋วเงินย่อยใบละ 10 ตำลึงอยู่ข้างใน 4 ใบ

ซือเยี่ยนสิงสะดุ้งตกใจ ตั้ง 40 ตำลึงเชียวหรือ!