งานเลี้ยง

งานเลี้ยง

วันที่เก้าเดือนสิบ ฤกษ์มงคลยิ่ง เหมาะแก่การรับทรัพย์

แต่เช้าตรู่ คนทั้งบ้านตระกูลเจิ้งก็เริ่มวุ่นวายกันยกใหญ่ โดยเฉพาะคุณชายรองเจิ้งผิงอันที่ต้องไปที่ว่าการ ดูจะกระตือรือร้นออกนอกหน้ากว่าใครเพื่อน เขาวิ่งวุ่นไปมาพลางเอะอะโวยวายว่าจะต้องกินของดี ๆ สักมื้อก่อนถึงจะยอมไป

“คืนนี้พวกท่านเลี้ยงแขกมีของดี ๆ กินกัน ส่วนข้าต้องไปเดินตรวจตราริมถนนอย่างน่าเวทนา ย่อมต้องกลับมาไม่ทันเริ่มงานเลี้ยงอยู่แล้ว ตอนนี้ถ้ายังให้ข้าไปทั้งท้องว่าง ๆ แบบนี้ มันใช้ได้ที่ไหนกัน!”

เมื่อคืนเขาอุตส่าห์รีบแจ้นกลับมา ทว่ากระทั่งก้นจานยังเลียไม่ทัน ได้แต่อัดอั้นตันใจเป็นที่สุด

มื้อเย็นจริง ๆ คือซาลาเปาไส้ไก่สับเห็ดหอมฝีมือพ่อครัวจ้าว ไม่อร่อยงั้นหรือ

แน่นอนว่าไม่ได้ไม่อร่อย

เห็ดดอกโตสดฉ่ำสับละเอียด คลุกเคล้ากับเนื้อไก่หั่นเต๋าเนื้อนุ่มทำเป็นไส้เนื้อ ตรงกลางใส่หน่อไม้สดลงไปอีกนิด โรยเกลือป่นชั้นดีของทางการลงไปอีกหน่อย ทั้งสดหวานทั้งกรุบกรอบ น้ำซุปชุ่มฉ่ำเต็มคำ

แป้งก็ทำจากข้าวสาลีใหม่ของปีนี้ กลิ่นหอมข้าวสาลีเข้มข้น เนื้อนุ่มฟู พอเปิดซึ้งนึ่งสุกก็พอมองเห็นน้ำซุปซึมออกมาตามรอยจีบ

แป้งบาง ไส้แน่น แม้หน้าตาไม่ได้วิจิตรบรรจงอะไรนัก แต่ก็ตรงกับความชอบของคนตระกูลเจิ้งที่ว่า ‘ลูกใหญ่ เนื้อเยอะ หอมหวาน’ มาโดยตลอด