ผักกาดดองตุ๋นหมูกับวุ้นเส้น และฟองเต้าหู้

ผักกาดดองตุ๋นหมูกับวุ้นเส้น และฟองเต้าหู้

ซือเยี่ยนสิงไม่เคยออกศึกโดยไม่เตรียมพร้อม

ช่วงสองสามวันก่อนจะเข้าตัวอำเภอ นางกับเจียงหุยก็พลอยยุ่งหัวหมุน ช่วยกันตระเตรียมข้าวของหลายอย่าง

เจียงหุยไปร้านผ้า ซื้อผ้าฝ้ายมาสองพับ เป็นสีม่วงหนึ่งพับและสีเทาหนึ่งพับ เนื้อผ้าทั้งเนียนละเอียดทั้งนุ่มมือ

ผ้าฝ้ายสีขาวนั้นราคาถูกที่สุด แต่เปื้อนง่ายแถมไม่เหมาะจะใส่ข้างนอก ส่วนสองสีนี้ดูประณีตสง่างาม ใส่ได้ทุกเพศทุกวัย และดูภูมิฐานสมฐานะ

เพราะสีย้อมม่วงราคาแพง ผ้าสีม่วงก็เลยแพงตามไปด้วย พับหนึ่งตกตั้งเก้าสิบอีแปะ ส่วนสีเทาแค่เจ็ดสิบห้าอีแปะ

เจียงหุยเอาผ้าทั้งสองพับมาทาบกับตัวคนทั้งสาม “พอตัดให้เราสามคนเหลือเฟือเลย ถ้าจัดวางผังผ้าดี ๆ เผลอ ๆ อาจมีเศษผ้าเหลือไว้ทำเอี๊ยม เชือกผูกผม กับถุงผ้าเล็ก ๆ ได้อีกด้วยนะ”

“ถุงผ้า!” อวี๋เจิ้นจับถุงผ้าใบจิ๋วที่คล้องคอตัวเองชูขึ้นมาอวด

เจียงหุยลูบแก้มยุ้ยของลูกสาว “ใช่จ้ะ ถุงผ้า เดี๋ยวแม่เย็บใบใหม่ให้อวี๋เจิ้นนะ”

เด็กเล็กชอบทำของหาย เจียงหุยก็เลยเย็บถุงผ้าเล็ก ๆ ให้ใบหนึ่ง ตอนนี้ลูกขนไก่ก็เลยถูกใส่ไว้ข้างในทุกวัน หวงแหนราวกับเป็นของวิเศษ