หัวใจวัยหนุ่ม

หัวใจวัยหนุ่ม

เจิ้งผิงอันเอ่ยปากชวนพวกซือเยี่ยนสิงไปทำกับข้าวให้อย่างเปิดเผย แม้ไม่ได้ป่าวประกาศ แต่หวงปิงที่นั่งกินข้าวอยู่ตอนนั้นก็ได้ยินเข้าพอดี

ตลอดช่วงเวลานั้น สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตลอด

แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ

พอวันรุ่งขึ้นสุดท้ายก็อดไม่ได้ ตอนมากินข้าวเลยถามขึ้นด้วยประโยคเดิมที่คุ้นหูว่า “ไปตัวอำเภอ เจ้าไม่กลัวหรือ”

ซือเยี่ยนสิงมองเขาแวบหนึ่ง “ทำไมต้องกลัวด้วยเจ้าคะ”

คราวก่อนหลังซื้อล่อเสร็จ พอทุกคนคุยกันเรื่องจะไปหาลู่ทางในตัวอำเภอ เขาก็มีท่าทีแบบนี้เหมือนกัน

ดูเหมือนหวงปิงจะมีความรู้สึกพิเศษบางอย่างกับตัวอำเภอ ทั้งใฝ่ฝันอยากไปจนพูดถึงอยู่เรื่อย ๆ แต่ขณะเดียวกันก็... กลัวงั้นหรือ

ไม่เพียงแค่ตัวเองกลัว แต่ยังประหลาดใจว่าทำไมคนอื่นถึงไม่กลัวกันด้วย

คำถามนี้ทำเอาหวงปิงถึงกับพูดไม่ออกไปเลย