กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 317 ‘คนหมู’ ‘ทัณฑ์นาบเหล็ก’ ‘ถลกหนัง’ เธอชอบแบบไหนล่ะ?
มิโกะตะโกนลั่น “ใครก็ได้... ใครก็ได้มาที...” น่าเสียดายที่ช่องประตูและหน้าต่างล้วนถูกซูเหมียวเหมียวใช้เถาวัลย์อุดไว้จนหมด ที่นี่จึงกลายเป็นพื้นที่ปิดตายไปแล้ว
ซูเหมียวเหมียวกอดอกมองผู้หญิงที่แววตาดุร้ายตรงหน้า “นี่เธอ เธอเป็นคนญี่ปุ่น จะมาแสร้งทำเป็นคนจีนทำไม วาดเสือไม่สำเร็จกลับกลายเป็นสุนัข! เลิกเสแสร้งได้แล้ว เธอเหนื่อยใจ ฉันก็รำคาญหู!”
สิ้นเสียง สายลมอันดุดันก็พุ่งเข้ามา มิโกะพุ่งตัวเข้าหาซูเหมียวเหมียวอย่างรวดเร็ว เสื้อผ้าสุดเซ็กซี่บนร่างไม่อาจปกปิดเรือนร่างของเธอได้อีกต่อไป
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ในมือของเธอมีมีดสั้นเพิ่มมาสองเล่ม!