บทที่ 315 คนทั้งหมู่บ้านล้วนเป็นอาชญากร

บทที่ 315 คนทั้งหมู่บ้านล้วนเป็นอาชญากร

ซูเหมียวเหมียวหมอบอยู่ตรงประตู ฟังความเคลื่อนไหวข้างนอกเงียบๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใคร เธอจึงรีบเปิดประตูออกไป แล้วล็อกห้องจากด้านนอก

เธอเดินไปทางที่คึกคักที่สุด นั่นเป็นห้องส่วนตัวขนาดใหญ่มาก มองผ่านหน้าต่างกระจกของห้อง จะเห็นคนรวยแต่งตัวภูมิฐานนับสิบคนอยู่ข้างใน ข้างกายพวกเขามีผู้หญิงสวยคอยนั่งรินเหล้าให้มากมาย

ซูเหมียวเหมียวซ่อนตัวเข้าไปในมิติ รอจนพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งถือถาดออกมา เธอค่อยสะกดรอยตามไป แล้วใช้สันมือสับจนอีกฝ่ายสลบเหมือด

ลากเข้าไปในห้องลับตาคนห้องหนึ่ง