กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 314 ปล่อยเลยตามเลยเพื่อเข้าถ้ำเสือ
เมื่อตู้หมิงเซิงรู้เรื่องนี้ เขาโกรธจัดจนแทบกระอักเลือด เขวี้ยงหยกชิ้นโปรดในมือทิ้งอย่างแรง “ใครกันแน่ เป็นใครกัน! ถึงได้ฆ่าผู้ควบคุมศพเลี้ยงกู่สิบสี่คนได้อย่างง่ายดายขนาดนี้!”
“นี่ไม่ใช่ฝีมือของหน่วยรบพิเศษแน่นอน หน่วยรบพิเศษเป็นแค่ทัพหน้า ต้องมีคนอยู่เบื้องหลังพวกมันอีกแน่ ไปสืบมาให้ฉัน สืบให้ละเอียดถี่ถ้วน!”
คาวากุจิ เรียวสุเกะถอนหายใจ “หนานซื่อของผมก็ถูกรัฐบาลกวาดล้างไปแล้วเหมือนกัน แหล่งทำเงินมหาศาลของผม!
หายวับไปในชั่วข้ามคืน
ถ้าผมรู้ว่าใครเป็นคนก่อเรื่องอยู่เบื้องหลัง ผมจะทำให้มันอยู่ไม่สู้ตายแน่”