กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 306 ขีดจำกัดในการเก็บสิ่งมีชีวิตในมิติคือสิบชั่วโมง
“ใช่แล้ว เราจะอธิบายกับเป่ยหมิงถังยังไงดี ร่างพาหะพวกนั้นพวกเขาเป็นคนจัดหามาให้ทั้งนั้น”
ชายที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธานตบโต๊ะ “จะลนลานไปทำไม เรื่องครั้งนี้มันแปลกประหลาดเกินไปแล้ว ต่อให้มีช่องทางหลบหนีเยอะแยะ แต่ตลาดมืดใต้ดินก็อยู่ตรงกลาง รอบนอกก็มีคนของเราเฝ้าอยู่ ถ้าเราไม่ปล่อยคนไป แม้แต่แมลงวันสักตัวก็บินออกไปไม่ได้หรอก”
“คนที่มาช่วย ใช้วิธีไหนถึงพาคนตั้งมากมายหนีไปได้โดยที่ไม่มีใครรู้เห็นกันแน่”
ชายชุดดำด้านข้างเอ่ย “จะเป็นไปได้ไหมว่า... ภายในของเราจะมีเกลือเป็นหนอน”