กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 294 เป็นแค่เมียน้อย ยังกล้าหวังให้เมียหลวงมาชอบอีกเหรอ หน้าหนาไปมั้ย
เจี่ยนชิงที่ทำหน้าที่เป็นล่ามถึงกับพูดไม่ออก เป็นแค่เมียน้อย ยังกล้าหวังให้เมียหลวงมาชอบอีกเหรอ
หน้าหนาไปมั้ย
ซูเหมียวเหมียวถามต่อ “เธอไปเจอหลินเฉียงเวยตอนไหน”
จ้าวเยวี่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ห้าโมงเย็นวันที่ 27 มกราคม ฉันไปหาที่บ้านลูกพี่ลูกน้องเอง เขาไม่อยากให้ฉันไปที่บ้าน ฉันก็เลยต้องไปเอง
ฉันอยู่ที่นั่นจนถึงทุ่มกว่า บ้านพวกเขาก็เห็นอยู่ว่ายังมีห้องว่าง แต่กลับให้ฉันไปพักบ้านพักรับรอง พอฉันขอพักที่บ้าน หลินเฉียงเวยก็ปฏิเสธ”
เจี่ยนชิงกลั้นความโกรธ ถ่ายทอดคำพูดของจ้าวเยวี่ยให้ซูเหมียวเหมียวฟัง!