กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 295 น้ำหอมและรองพื้น
ซูเหมียวเหมียวเดินอยู่ด้านหลังหลินเฉียงเวย “คุณรู้ไหมว่าจ้าวเยวี่ยตายแล้ว และซ่งเถาถูกจับแล้ว”
แผ่นหลังเบื้องหน้าชะงักไป!
หลินเฉียงเวยค่อย ๆ หันกลับมา “อืม รู้สิ เมื่อเช้านี้ฟ้ายังไม่ทันสาง เขตบ้านพักครอบครัวทหารก็วุ่นวายกันใหญ่ ฉันรำคาญก็เลยมาหาพ่อกับแม่ที่นี่”
ซูเหมียวเหมียวพยักหน้า “ขอโทษนะ ฉันรู้ว่าซ่งเถาไม่ได้เป็นคนฆ่า ยัยเด็กนั่นเป็นคนใจอ่อน ฉันเลยมาหาคุณเพื่อสอบถามสถานการณ์หน่อย”
หลินเฉียงเวยผายมือเชิญซูเหมียวเหมียวนั่งลงอย่างใจเย็นมาก แต่พ่อหลินสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง
พ่อหลินพูดว่า “สหายน้อย ฉันคือพ่อของหลินเฉียงเวย หลินหวยหมิง ทำไมคุณถึงมาหาเฉียงเวยล่ะ เรื่องนี้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอหรือเปล่า”