กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 293 เจี่ยนชิงสอบสวนวิญญาณ
พอได้ยินซูเหมียวเหมียวแนะนำตัว เซียวโม่เซิงก็แสดงสีหน้าระแวดระวัง “ขอโทษด้วย ผมไม่รู้จักคุณ! ซ่งเถาคือฆาตกรที่ฆ่าน้องสาวผม ผมไม่รับคำขอร้องจากใครทั้งนั้น”
ซูเหมียวเหมียวรู้สึกไม่ค่อยชอบหน้าผู้ชายคนนี้นัก เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เป็นผู้ต้องสงสัย ไม่ใช่ฆาตกร!
อีกอย่าง คนในบ้านพักรับรองก็มีเรื่องบาดหมางกับจ้าวเยวี่ยกันทั้งนั้น ทำไมคุณถึงเจาะจงชี้ตัวแค่ซ่งเถาว่ามีเรื่องกับผู้ตาย คุณจงใจใช่ไหม”
เซียวโม่เซิงทุบกำปั้นลงบนกรอบประตู ถ้าเป็นผู้หญิงทั่วไปคงถูกท่าทีคุกคามแบบนี้ทำให้ตกใจกลัวไปแล้ว แต่ซูเหมียวเหมียวไม่ใช่ผู้หญิง ‘ทั่วไป’