กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 271 ใช้อำนาจรังแกคนก็สะใจดีเหมือนกัน โดยเฉพาะเวลารังแกพวกคนเลว!
ทว่าใบหน้ายังคงไร้ความรู้สึก หลินเหวินเซวียนกับหลินจื้อเฉียงมองใบหน้าเย็นชาของกู้อวิ๋นเซียวแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวตลก พวกเขาพยายามแสดงอย่างเต็มที่ แต่เขากลับมองดูอย่างเย็นชา
ในที่สุดกู้อวิ๋นเซียวก็พูดอย่างหมดความอดทน “พวกคุณคิดแผนสารพัดหลอกให้ผมมาที่นี่ ตกลงว่าต้องการอะไรกันแน่”
หลินเหวินเซวียนกับหลินจื้อเฉียงมองหน้ากัน หลินจื้อเฉียงเดินไปตรงหน้ากู้อวิ๋นเซียว ชายหนุ่มสูงกว่าเขาหนึ่งศีรษะ ความรู้สึกกดดันที่มีมาแต่กำเนิดทำให้หลินจื้อเฉียงเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจ