กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 272 สายฟ้าสวรรค์สองสายฟาดคนชั่ว
ป้าข้างบ้านกลัวว่ากู้อวิ๋นเซียวจะไม่เข้าใจตื้นลึกหนาบางของเรื่องนี้ จึงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว “ขอยืมอยู่เหรอ พูดซะดูดีเชียว หลินจื้อเฉียง ชื่อเสียงบ้านแกน่ะมันเน่าเหม็นไปหมดแล้ว เลิกเสแสร้งสักทีเถอะ!
ขอยืมอยู่ไปยืมอยู่มาก็กลายเป็นของแกน่ะสิ ใครบ้างจะดูความตั้งใจของแกไม่ออก
คนที่อยู่ที่นี่ มีบ้านไหนบ้างที่ไม่จน แต่ทุกคนก็ใช้ชีวิตตามประสาคนซื่อสัตย์ มีแต่บ้านพวกแกนั่นแหละที่วุ่นวายไม่เว้นแต่ละวัน
ไม่ยอมใช้ชีวิตดี ๆ วัน ๆ เอาแต่คิดจะเอาเปรียบคนอื่น ตอนที่แม่ของอวิ๋นเซียวยังมีชีวิตอยู่ ก็ดูแลบ้านพวกแกไม่น้อยเลย แต่พอเธอเพิ่งจะสละชีพ พวกแกก็ทอดทิ้งอวิ๋นเซียวทันที