กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 163 เขา...เขากำลังเขินงั้นเหรอ
กู้อวิ๋นเซียวลูบจมูกตัวเอง “ยัยหนูออกจะนิสัยดี เธอไม่เคยอารมณ์เสียใส่ผมเลย! ถ้าเธอโกรธขึ้นมา ก็ต้องเป็นความผิดของคุณอาแน่ ๆ”
อวิ๋นเทาถูกยั่วโมโหอีกรอบ “คนบ้านนี้มันยังไงกันเนี่ย!
ที่คนเฒ่าคนแก่บอกไว้คือเรื่องจริง ไม่ใช่คนครอบครัวเดียวกัน ก็ไม่เข้าประตูบ้านเดียวกันหรอก!”
ตอนที่เห็นอวิ๋นเทาในคอกวัวเป็นครั้งแรก พอวันรุ่งขึ้นกู้อวิ๋นเซียวก็โทรศัพท์ไปหากู้จ้าน พอได้ยินว่าอวิ๋นเทาก็ถูกส่งลงชนบทมาที่นี่ กู้จ้านก็แทบจะขับรถมาหาทันที
ตระกูลอวิ๋นเคยดำรงตำแหน่งราชครูมาก่อน ฤกษ์งามยามดีตอนก่อตั้งประเทศจีนตระกูลอวิ๋นก็เป็นคนคำนวณให้ ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อปกป้องชีพจรมังกรของจีน ตระกูลอวิ๋นถึงกับยอมสละพลังวาสนาของตระกูลจนหมดสิ้น