กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 151 ยอมกินได้ทุกอย่างบนโลก แต่ไม่ยอมเสียเปรียบ
ซูเหมียวเหมียวเอ่ยถามอย่างติดตลก “นี่ไม่ชัดเจนพอเหรอ ที่นี่ยังมีคนอื่นอีกหรือไง”
อันจื่อเฮ่ามั่นใจแล้วว่า คนที่ตั้งใจจะตกโจรขโมยของเมื่อครู่นี้ก็คือพี่สาวตรงหน้า เสียงของเธอไม่ค่อยเหมือนคนอื่น
เพราะมันไพเราะเป็นพิเศษ! ไม่นึกเลยว่าหน้าตาจะสะสวยขนาดนี้ด้วย
ระหว่างที่อันจื่อเฮ่ากำลังเหม่อลอยอยู่นั้น ไข่ไก่ฟองหนึ่งก็เคาะลงบนหัวเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว เด็กชายยกมือขึ้นกุมหัวพลางมองเด็กสาวตรงหน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
อันจื่อเฮ่าถาม “พี่เอาไข่มาเคาะหัวผมทำไม”