กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 129 แผนที่ขุมทรัพย์ถูกเอาไปทำเศษวัสดุปะเสื้อ
“ฉันถามหน่อย พวกแกบุกรุกบ้านคนอื่นตอนดึกดื่นแบบนี้ ตกลงว่าอยากจะหาอะไรกันแน่”
น้ำเสียงของซูเหมียวเหมียวไม่ดังนัก ทว่าแฝงไว้ด้วยแรงกดดันที่ไม่อาจโต้แย้งได้
ชายชุดดำกัดฟัน หลับตาลง ไม่ยอมพูดอะไร
เขารู้ดีว่าหากพูดออกไป สิ่งที่รอพวกเขาอยู่อาจจะเป็นผลลัพธ์ที่น่ากลัวยิ่งกว่า
“ไม่ยอมพูดเหรอ” มุมปากของซูเหมียวเหมียวยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน ปลายนิ้วขยับเบา ๆ
เถาวัลย์ที่รัดพันอยู่บนร่างของชายชุดดำหดรัดแน่นขึ้นทันที หนามแหลมทิ่มแทงลึกเข้าไปในผิวเนื้อ รัดจนเขาหายใจไม่ออก
“ไอ้กระจอก ยังใจเด็ดดีนี่ ถ้าไม่สั่งสอนแกสักหน่อย แกคงไม่ยอมปริปากสินะ!