กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 128 เธอเป็นคนหรือผี เป็นคนหรือผี
พอเห็นสถานการณ์ในลานบ้าน ทั้งสองก็ชักปืนที่เอวออกมาทันที แล้วเหนี่ยวไกใส่ซูเหมียวเหมียวอย่างไม่ลังเล
แต่ซูเหมียวเหมียวกลับหายวับไปต่อหน้าต่อตา... ทั้งสองขยี้ตาอย่างไม่อยากเชื่อ
หนึ่งในนั้นตะโกนขึ้น “ผี ผีผู้หญิง พวกเราเจอผีหลอกเข้าแล้ว”
“ผีเหรอ โลกนี้จะมีผีที่ไหนกัน ก็แค่คนแกล้งหลอกผีเท่านั้นแหละ”
แม้ปากจะพูดปลอบใจตัวเองไปแบบนั้น แต่ขากลับสั่นงันงกอย่างห้ามไม่อยู่
ชายชุดดำข่มความกลัวในใจ ตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่เพื่อเรียกสติ ปากกระบอกปืนยังคงกวาดมองทุกซอกทุกมุมในลานบ้านอย่างระแวดระวัง
“เธอเคลื่อนไหวเร็วเกินไป ฉันมองไม่ทันเลยว่าเธอหายไปไหน”