กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 127 ระดับสติปัญญาของสองประเทศเราไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน
ซูเหมียวเหมียวยังไม่ลืมตา เธอยังคงนอนเอนกายอยู่บนเก้าอี้โยกและแกล้งหลับต่อไป!
ร่างสีดำห้าร่างปีนกำแพงเข้ามา เมื่อเห็นว่ามีคนนอนอยู่ในลานบ้าน พวกเขาก็ประหลาดใจเล็กน้อย
หนึ่งในนั้นคือผู้ชายที่มาสืบข่าวเมื่อตอนกลางวัน เขากระซิบกับชายชุดดำอีกคนว่า “ทำไมถึงมีผู้หญิงโผล่มาได้ ฉันสืบมาอย่างชัดเจนแล้วนะว่าบ้านเขามีแค่เจียงเหวินไป่อยู่คนเดียว”
ทั้งห้าคนเดินเข้ามาล้อมซูเหมียวเหมียวเอาไว้
เมื่อชายชุดดำคนหนึ่งมองเห็นหน้าซูเหมียวเหมียวชัด ๆ ก็พูดด้วยความดีใจทันทีว่า “นึกไม่ถึงว่าจะมีโชคหล่นทับ สาวจีนคนนี้สวยที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลย ผู้หญิงสวยขนาดนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน”