บทที่ 122 ผู้ฝึกยุทธ์โบราณมู่หรงฉู่

บทที่ 122 ผู้ฝึกยุทธ์โบราณมู่หรงฉู่

ตอนกลางคืน ซูเหมียวเหมียววางยาสลบกู้อวิ๋นเซียวอีกครั้ง แล้วออกไปข้างนอกคนเดียว

ตอนนี้กู้อวิ๋นเซียวแม้จะค่อยๆ เดินเองได้แล้ว แต่การเคลื่อนไหวก็ยังไม่ค่อยสะดวกนัก

เขาลืมตาขึ้น “รอให้ฉันฟื้นตัวเป็นปกติเมื่อไหร่ จะต้องตามเธอออกไปดูให้ได้ ยัยหนูนี่ ออกไปทำอะไรกลางดึกทุกวันนะ”

ซูเหมียวเหมียวมาถึงตลาดมืดก่อนเวลาและไปหาฉินโหย่ววั่ง ช่วงที่ผ่านมาเธอสังเกตเห็นว่า แม้ฉินโหย่ววั่งจะเป็นน้องชาย แต่เขาก็เป็นคนตัดสินใจเรื่องในตลาดมืด

ฉินโหย่ววั่งถาม “คุณมาหาผมมีเรื่องให้ช่วยเหรอ บอกมาตรงๆ ได้เลย! ถ้าช่วยได้ผมยินดีช่วยเต็มที่”