กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 121 ใช้ชีวิตอย่างมีเลือดเนื้อและจิตวิญญาณ
ตำรวจหนุ่มพูด “สายตาแบบนั้นหมายความว่ายังไง ผมไม่ดีตรงไหน อายุน้อยแถมมีอนาคต หน้าตาก็ไม่เลว! ยายแก่ที่นอนอยู่บนพื้นนี่แกล้งตายใช่ไหม”
ตำรวจอาวุโสบอก “งั้นก็หยิกตรงร่องจมูกสิ ออกแรงหน่อย”
ยายแก่ที่เพิ่งจะแกล้งตายเมื่อกี้รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นทันที “ฉันตื่นแล้ว ๆ พวกคุณปล่อยพวกเราไปเถอะนะ พวกเราก็เป็นคนน่าสงสาร ถ้าไม่ใช่เพราะหิวจัด ก็คงไม่ไปแย่งของคนอื่นหรอก
ขอร้องล่ะ ปล่อยพวกเราไปเถอะ ฉันรับรองว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย ต่อไปจะไม่ไปแย่งของคนอื่นอีกแล้ว”
ตำรวจหนุ่มดึงกุญแจมือของทั้งสองคนแล้วพูดว่า “สายไปแล้ว! รู้ไหมว่านี่คือการก่ออาชญากรรม”