กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 123 อย่าดูถูกผู้หญิงเด็ดขาด
มู่หรงฉู่มองผู้หญิงที่ทำตัวเรื่องมากตรงหน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เขายกมือประสานกัน “ถ้าอย่างนั้นก็ขอคำชี้แนะสักกระบวนท่า แค่พอหอมปากหอมคอก็พอ”
ฉินโหย่ววั่งเอ่ย “ด้านหลังตลาดมืดมีลานกว้างอยู่ผืนหนึ่ง ไปที่นั่นเถอะ เดี๋ยวฉันพาพวกคุณไปเอง”
ดังนั้น ฉินโหย่ววั่ง จ้าวเสี่ยว ซูเหมียวเหมียว และมู่หรงฉู่จึงเดินไปทางด้านหลังของตลาดมืด
ลานกว้างด้านหลังตลาดมืดกว้างขวางกว่าที่คิดไว้ พื้นเป็นดินเหลืองที่ถูกผู้คนสัญจรไปมาเหยียบจนแน่น ปะปนไปด้วยเศษหินและหญ้าแห้ง บริเวณขอบลานมีลังไม้และเศษผ้าเก่า ๆ กองทิ้งไว้
ในอากาศนอกจากกลิ่นควันไฟอันเป็นเอกลักษณ์ของตลาดมืดแล้ว ยังมีกลิ่นฝุ่นจาง ๆ ลอยอวลอยู่ด้วย